آرامش ام آرزوست

از پیام های داخل گوشیم و شماره های دفتر تلفنش تا روابطم با آدم ها و دوستان,کمدم, لباسام و میز کارم بگیر تا مغزم و افکارم…اینقدر بهم ریخته و در هم ِ که حتی جرئت نمی کنم طرفشون برم چه برسه بخوام بهشون سر و سامانی بدم و مرتبشون کنم…وضعیتم شده مثل یه کامپیوتری که یکسره فایل های مختلف رو بریزی تو درایو هاش و هی پرش کنی,پرش کنی و پرش کنی…یک روزی اینقدر این فایل ها بهم ریخته میشن که دیگه آدم رغبت نمی کنه طرف کامپیوتر بره,اگر هم بخواد یه موزیکی چیزی پیدا کنه اینقدر میگرده تا عصبی میشه و بی خیال میشه…یه چیزی ام در همین حد الان.

کاش یه برنامه باشه که آدم هارو هم مرتب کنه,مثل کامپیوتر…